Łączność satelitarna jest możliwa poprzez kilka systemów. Jednakże tylko system GMDSS zapewnia 100% niezawodność, co jest szczególnie ważne w łączności w niebezpieczeństwie. Tańsze systemy są dostępne, jednakże osoby korzystające z nich muszą pamiętać, że czasami mogą one zawieść.

Inmarsat

Międzynarodowa Morska Organizacja Łączności Satelitarnej (The International Maritime Satellite Organization (Inmarsat)) jest integralną częścią systemu GMDSS zapewniając łączność w niebezpieczeństwie, dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz rutynową poprzez cztery satelity geostacjonarne umieszczone ponad równikiem. Inamarsat jest prywatnym przedsiębiorstwem. Obszary pokrywane przez satelity nazywane są regionami oceanicznymi:
  • Region Wschodni Oceanu Atlantyckiego (AOR-E)
  • Region Oceanu Spokojnego (POR)
  • Region Oceanu Indyjskiego (IOR)
  • Region Zachodni Oceanu Atlantyckiego (AOR-W)
inmarsat


Pokrycie satelitarne nie obejmuje regionów polarnych. Widoczność satelity jest warunkiem korzystania z systemu. Jest to możliwe w granicach od 70 stopni szerokości północnej do 70 stopni szerokości południowej (satelita powinien znajdować się minimum 5 stopni ponad horyzontem).

Trzy systemy zostały opracowane do zapewnienia wymagań funkcji GMDSS: Inmarsat-B, Inmarsat-C i Inmarsat-Fleet (F 77).

System Inmarsat jest szczególnie użyteczny w regionie morskim A3. Sygnały wzywania pomocy ze statkowych stacji Inmarsat mają absolutny priorytet i są automatycznie przekierowywane do ratowniczych centrów koordynacyjnych (Rescue Co-ordination Centres (RCCs)).

Stąd system Inmarsat umożliwia przekazanie sygnałów wzywania pomocy od statków znajdujących się w morzu bardzo daleko od brzegu. System pozwala także przekazywanie wiadomości alarmowych ze stacji brzegowych na statki (poprzez EGC [enhanced group call], poprzez Inmarsat-C lub podstawowe wywołania grupowe teleksowe do terminali Inmarsat-Fleet lub Inmarsat-B)

Trzecią funkcją systemu satelitarnego jest przekazywanie wiadomości podczas akcji poszukiwania i ratowania - SAR (search and rescue).

Czwartą funkcją systemu satelitarnego jest rozpowszechnianie Morskich Informacji Bezpieczeństwa (MSI). Proces ten może być wykonywany dwojako: to stacja brzegowa może alarmować statki lub statek może alarmować stację brzegową (w przypadku niebezpieczeństw nawigacyjnych lub pogodowych).

Ostatecznie różne narzędzia mogą być wykorzystywane do rutynowej komunikacji radiowej pozwalającej statkowi na pełną łączność z lądem poprzez telefon, fax, telex, e-mail itd. W ten sposób potencjalne sytuacje niebezpieczne mogą być ominięte przy użyciu rad ekspertów lub cennych informacji przekazanych przez stacje brzegowe.

Poszczególne standardy umożliwiają różne rodzaje łączności. Inmarsat-C może być wyłącznie używany dla przekazywania krótkich informacji tekstowych takich jak teleks, fax, e-mail itd. Z drugiej strony koszt użytkowania jest stosunkowo niewielki. Ten system jest bardzo wygodny dla wszystkich statków.
Inmarsat-B jest bardziej rozbudowany i kosztowny umożliwiając różną komunikację włączając przekaz głosu i przekaz danych szerokopasmowy. Oczywiście te możliwości wymagają posiadania odpowiednich, większych urządzeń: antena jest dla przykładu dość duża i ciężka i dlatego system nie jest odpowiedni dla małych jednostek.
Inmarsat-Fleet posiada kilka zalet. Zależą one od rodzaju i wielkości anteny, która będzie w użyciu (33[cm], 55, and 77). Wszystkie trzy pozwalają na przekaz głosu, jednakże ilość przekazywanej informacji (poprzez e-mail) zależy już od wielkości anteny.
Fleet 33, jest szczególnie wygodny do montażu na małych jednostkach. Miejscowy dostęp (spot beam), w żargonie komunikacyjnym, jest sygnałem satelitarnym o skoncentrowanej mocy (wysyłany przez antenę o dużej mocy) dostępnym wyłącznie w ograniczonym obszarze geograficznym na ziemi. Z punktu widzenia zgodności z GMDSS dostępność obszarowa dla Fleet 55 oraz Fleet 33 jest ograniczona.

Inmarsat-M oraz Inmarsat-miniM są lekkimi i przenośnymi terminalami. Mogą być używane jako statkowe naziemne stacje (Ship Earth Station (SES). Terminale te nie spełniają jednakże wymagań GMDSS, ponieważ nie zapewniają światowego pokrycia. Ich zaletami jest mały rozmiar anteny i mogą być używane do przekazu komunikacji głosowej a także tekstu.
Mimo, iż Immarsat-M posiada globalne pokrycie telefoniczne, fax, transmisji danych, ale nie posiada urządzeń do bezpośredniego wydruku wiadomości.
Dlatego też, pomimo podobieństwa i przydatności, zwłaszcza dla mniejszych statków, nie spełnia wymogów GMDSS, co najważniejsze do odbioru alarmów o niebezpieczeństwie i nie jest częścią systemu GMDSS.

Inmarsat - Segment Naziemny

LES/CES
Land Earth Stations (LES) - Naziemna Stacja Lądowa, także nazywana Coast Earth Stations (CES) Naziemną Stacją Brzegową, są stacjami będącymi własnością i obsługiwanymi przez dostawców usług telekomunikacyjnych w różnych krajach. Kilka takich stacji zlokalizowanych jest w każdym regionie (w Polsce w Psarach nieopodal Kielc).

Każda stacja LES zapewnia standardowe usługi telekomunikacyjne a także dodatkowo posiada bezpośrednie połączenie z morskim ośrodkiem ratownictwa (Maritime Rescue Co-ordination centre (MRCC)) dla celów łączności bezpieczeństwa. Przeważnie stacja LES zapewnia połączenia z ośrodkami medycznym, gdy pomoc/porada medyczna są potrzebne.

Lista centrów MRCC's połączonych ze stacjami Inmarsat LES znajduje się w załączniku.


SCC, NOC and NCS
W każdym regionie jedna stacja LES ma szczególne przeznaczenie. Jest to stacja koordynująca sieć Network Coordination Station (NCS). Jej zadaniem jest przydzielanie wolnych kanałów roboczych dla statków i stacji LES. Stacja NCS utrzymuje kontrolę nad wszystkimi kanałami roboczymi satelity w regionie. Zadana stacja LES nie może utrzymywać kanału jeżeli nie można na nim ustanowić połączenia. W ten sposób serwis satelitarny jest bardziej efektywny.

Dwie inne stacje także mają specjalną rolę: Network Operations Centre (NOC) - centrum operacyjne sieci dba o funkcję i działanie sieci. Satellite Control Centre (SCC) - centrum kontroli satelitarnej odpowiada za funkcjonowanie i pozycjonowanie satelitów w czterech regionach Inmarsat.

Stacje SCC, NOC i NCS są połączone ze sobą, aby zapewnić szybką i niezawodną komunikację w sieci i systemie Inmarsat. Centrum kontroli (SCC) i centrum operacyjne (NOC) są położone w siedzibie głównej Inmarsat w Londynie.


SES and MES
Terminal znajdujący się na burcie statku nazywany jest statkową naziemną stacją Ship Earth Station (SES). Z systemu Inmarsat mogą korzystać także użytkownicy lądowi lub samoloty. Terminale przez nich używane nazywane są przenośną stacją naziemną - Mobile Earth Stations (MES). Podczas rozpoczęcia łączności SES/MES poprzez danego satelitę przekazuje wezwanie zawierające nazwę stacji lądowej LES, przez którą operator statkowy chce być połączony. Stacja NCS przydziela kanał roboczy i przekierowuje SES/MES na niego aby połączenie mogło być ustanowione.
Last modified: Saturday, 25 April 2020, 7:50 PM