Radiokomunikacja znana jako RT (Radio Telefonia) wykorzystuje Tx (radiotransmiter) do wysłania fali radiowej o pewnej częstotliwości i Rx (radioodbiornika) do odebrania fali radiowej o tej samej częstotliwości. Fale radiowe przenoszą energię elektro-magnetyczną w charakterystycznych pasmach częstotliwości wykorzystując zakres widma częstotliwości radiokomunikacyjnych. Częstotliwość fali oznacza liczę okresów drgań przypadającą na sekundę. Dla przykładu - morskie pasmo VHF RT pracuje jako część widma fali VHF przeznaczonej dla radiokomunikacji morskiej i obejmuje przedział od 156 MHz do 174 MHz. Długość fali z pasma widma częstotliwości radiowych wyliczana jest z następującej zależności: długość fali[m]=prędkość fali elektro-magnetycznej w próżni (300 x 106 m/s) / częstotliwość [Hz=1/s].
Na przykład: długość fali o częstotliwości 160 MHz wynosi (300 x 106) / (160 x 106 ) = 1,875 m.

Pełne spektrum radiowe, włączając VHF, HF, i MF
Termin propagacja jest używany do określenia przejścia fali radiowej od nadajnika do odbiornika.
Dla potrzeb kursu LRC trzy typy propagacji są ważne:
- propagacja w zasięgu horyzontalnym (fala bezpośrednia - direct wave)
- propagacja na fali przyziemnej (ground wave)
- propagacja na fali jonosferycznej (sky wave)

Większość łączności morskiej w przedziale od 50 MHz i powyżej (łączność VHF) oparta jest o falę bezpośrednią (zasięg horyzontalny) kiedy nie występują przeszkody fizyczne pomiędzy nadajnikiem i odbiornikiem.
Propagacja na fali jonosferycznej uzależniona jest od efektu refleksji od warstwy jonosfery. Odnotowuje się zmiany zasięgu propagacji, które zależą od pory dnia, roku, aktywności słońca i innych zamian zachodzących w jonosferze. Propagacja na fali jonosferycznej najczęściej występuje na częstotliwościach HF.

Typy propagacji w zależności od częstotliwości fali radiowej