Voor internationale operationele doeleinden verdeelt het GMDSS systeem de Wereld in 4 belangrijke geografische Zee Gebieden, genoemd A1, A2, A3 en A4. Het communicatie bereik van de verschillende types van radioverbindingssystemen die verplicht aan boord van SOLAS schepen op zee worden gebruikt, bepaalt wezenlijk de geografische grenzen van deze Zee Gebieden.
De volgende tabel omvat de informatie betreffende satelliet en radiocommunicatie dekking en SOLAS eisen met betrekking tot voorgeschreven radiocommunicatie apparatuur ten aanzien van alle GMDSS Zee Gebieden.
GMDSS Zee Gebied
|
Geografische satelliet en radio communicatie dekking
|
Radio en satelliet communicatie apparatuur
|
Automatisch en draagbaar radio apparatuur
|
A1 |
Binnen volledig VHF (Very High Frequency) DSC (Digital Selective Calling) dekking van een CRS met vervolg via VHF RT (Radio Telefonie) (ongeveer 20-30 NM uit de kust) |
NAVTEX ontvanger - Automatisch ontvangst van MSI (Maritime Safety Information) |
406 MHz EPIRB (Emergency Position Indicating Radio Beacon) SART (Search And Rescue Radar Transponder) |
A2 |
Buiten Zee Gebied A1 Binnen volledig MF (Medium Frequency) DSC dekking middels een CRS met vervolg op MF RT (ongeveer 200 NM uit de kust) |
Plus De apparatuur voorgeschreven voor Zee Gebied A1 |
406 MHz EPIRB Draagbaar VHF radio (GMDSS Portofoon) |
A3 |
Buiten Zee Gebieden A1 & A2 Binnen INMARSAT (International Maritime Satellite Organisation) dekking, en wel tussen 700 Noorderbreedte en 700 Zuiderbreedte |
HF (High Frequency) radio – DSC Of INMARSAT – Satelliet Communicatie Plus Systeem voor ontvangst van MSI in Zee Gebied A3 (EGC of Radio Telex) Plus De apparatuur voorgeschreven voor Zee Gebieden A1 & A2 |
406 MHz EPIRB |
A4 |
Buiten Zee Gebieden A1, A2 & A3 Buiten 700 N en 700 S |
HF radio – DSC Plus De apparatuur voorgeschreven voor Zee Gebieden A1 & A2 |
406 MHz EPIRB |
Radiocommunicatie dekking en SOLAS eisen mbt. scheeps radio uitrusting het voor alle GMDSS Zee Gebieden
De details van SOLAS scheeps radio uitrusting kunnen in ALRS volume 5 worden gevonden.
Kaart van de Westelijke Middellandse Zee waarop de gekleurde GMDSS Zee Gebieden: A1 (rood), A2 (groen) en A3 (blauw).
De hierboven vermelde radioapparatuur ter verhoging van de veiligheid op zee, omvat geen mobiele telefoons, waarop toch veel mensen op zee vertrouwen. Vanwege de volgende redenen zouden mobiele telefoons niet moeten worden gebruikt op zee als enig middel om alarm te slaan (vergeleken met VHF radio):
- De mobiele diensten zijn niet in het leven geroepen om nood verkeer op zee te verschaffen.
- De redders kunnen de positie van een slachtoffer niet bepalen bij gebruik van een mobiel. De radio communicatie apparatuur verstrekt niet alleen de beste manier om de landstations of andere schepen in nood te bereiken, maar tevens kunnen SAR diensten middels het radio signaal (licht pijlen zouden ook aan boord moeten zijn om redders te helpen de positie van een schip in nood te bepalen) de plaats bepalen.
- De mobiele telefoons hebben eer zeer beperkte batterij levensduur.
- Andere nabijgelegen schepen kunnen het signaal niet ontvangen en indien nodig assisteren, omdat het een gesloten communicatie systeem is. U wordt slechts verbonden met het nummer dat U kiest. De radioverbinding van VHF is een open systeem, waardoor alle schepen in de nabijheid die met een VHF zijn uitgerust het gesprek kunnen volgen of eraan deelnemen.
- De sterkte van het mobiele netwerk signaal is onbetrouwbaar.
- Het bereik van een VHF radiosignaal is normaliter veel groter.
- Afhankelijk van verwondingen, kan een mobiel moeilijk zijn te gebruiken.
- Een mobiele telefoon baseert zich op een mobiel netwerk (dit zou overbelast of defect kunnen zijn) terwijl een VHF radio een onafhankelijke eenheid is.
- Een VHF radio is makkelijk te gebruiken, ook onder slechte omstandigheden. Ook zal het een goed audiosignaal geven en dit zal verscheidene mensen op het zelfde moment de gelegenheid geven naar ontvangen berichten te luisteren.