Een VHF RT radio is een zend-ontvanger vaak aangeduid als een Transceiver (Tx/Rx), wat de gebruiker in staat stelt om of in spraak informatie te zenden of te ontvangen.Het kan vast opgesteld zijn of draagbaar.

Een vast VHF voorbeeld (Simrad's RT64)

De draagbare VHF radio voorbeeld (Simrad's HT50)

Één van het grootste nadelen van de VHF radio is dat het zich niet tot een bepaalde VHF radio „kan richten“.

Een gesprek die over de VHF wordt uitgezonden kan door alle andere VHF’s binnen het bereik worden gehoord. Daarom kan in een VHF een DSC Controller geintegreerd zijn. Zijn functie kan als kruising tussen een normale telefoon en VHF worden beschouwd. De functies van de DSC via de DSC controller of Modem, die eenvoudigweg pakket digitale code op VHF kanaal 70 verzendt, zal een andere VHF „automatisch bellen“. Dit is uitvoerbaar omdat elke VHF DSC Controller een uniek MMSI nummer heeft toegewezen gekregen dat als telefoonnummer dienst doet. Slechts de vaste versies van VHF’s hebben dit beschikbaar.

Een VHF DSC radio voorbeeld (Simrad's RD68)

De belangrijkste componenten van een VHF bestaan uit:

• Een ontvanger (Rx) met een oortelefoon en/of een luidspreker;
• Een zender (Tx) met een microfoon - de microfoon en de oortelefoon worden vaak gecombineerd in één enkele telemike;
• Een VHF DSC; controller
  
• Een antenne voor zowel simplex als duplexverkeer;
• De levering van vermogen - vaak een batterij van 12 V of van 24 V.

Het plaatsen van de VHF

De VHF moet worden geplaatst:

• vrij van weer en direct zonlicht,
• zodat het motorlawaai en trilling of andere achtergrondgeluiden het niet voor de gebruiker moeilijk maken om ontvangen berichten te kunnen horen,
• in een geschikte positie die gebruik en gemakkelijk aflezen toestaat
• minstens 1 m (3 voet 3 duim) weg van elke magnetisch of elektronische kompassen.

Gewoonlijk wordt de VHF geplaatst in de hut van een klein schip of op de brug van grotere schepen. Een waterdichte luidspreker die dicht bij de stuurpositie wordt gesitueerd wordt geadviseerd, die de persoon op wacht in staat stelt om de VHF ook uit te luisteren.

Het plaatsen van de VHF antenne

De VHF antenne zou op het hoogste punt van een schip moeten worden geplaatst om de grootste mogelijke radiobereik te krijgen (in Nederland maximaal 12 meter voor pleziervaart), bijvoorbeeld aan de mast top van een varend schip. Een nood VHF antenne wordt geadviseerd mee te nemen omdat er ongevallen kunnen gebeuren die tot het verlies van de VHF antenne kunnen leiden.

Het verbinden met navigatiebron

Het wordt sterk geadviseerd om de VHF met een externe navigatiebron te verbinden, bijvoorbeeld GPS of chartplotter. Op deze manier kan een VHF de positie en de tijd verkrijgen. Dit is zeer belangrijk in een noodsituatie zoals in detail in volgende hoofdstukken wordt verklaard.

De draagbare VHF

Een draagbare VHF of GMDSS portofoon wordt gewoonlijk gebruikt als back-up voor een vaste VHF , voor intershipmededelingen op grote schepen en voor gebruik in reddingsvlot, omdat het een volledig allesomvattend eenheid is.

Vergeleken met een vaste VHF, heeft elke draagbare VHF drie nadelen:

1. Beperkte batterij capaciteit. Gebruik laag vermogen waar mogelijk voor het zenden en spreek duidelijk zodat U meteen wordt verstaan omdat uitzenden snel veel batterij vermogen verbruikt.
2. Zeer beperkt bereik van de VHF radio communicatie
   
• De antenne is een deel van het toestel zelf dus is de hoogte zeer gering. Bijvoorbeeld slechts 1.5 m in een reddingvlot.
• Teneinde batterij vermogen te sparen is hoogvermogen in draagbare toestellen slechts 5 Watt vergeleken met 25 watts in een vaste VHF.
3. Ze hebben geen VHF DSC controller.
   

De SOLAS conferentie vereisten

Een VHF moet een ononderbroken wacht op VHF CH 70 (automatisch) en op gehoor op telefonie kanaal 16 handhaven. De radio gebruikers moeten een radio log bijhouden in een radio dagboek.